سلام جماعت
توپ سال نو در شد و با این در شدن ملت ایران ،از یک ماه استرس و شلوغی و هیاهو و اضطرابهای پیش از عید رها شدند.
خدا را شکر
برنامه داشتن برای ایام عید نوروزمقوله ای است که از هر مساله دیگری کمتر به ان توجه می شود.چرا که لحظه تحویل سال گر چه در ظاهر هیچ تفاوتی با دیگر ساعات و لحظه ها ندارد،اما چنان در عمق فرهنگ ایرانیان نفوذ دارد که با قویترین شکل ممکن ،لحظات و ساعات و روزهای قبل و بعدش را از یکدیگر جدا ساخته است.
انچه قبل از سال تحویل رخ می دهد یکسری فعالیتها و اتفاقات و اعمالی است که بر طبق عادت باید انجام شود گرچه بعضیهایش انچنان لزومی هم ندارد!
قصد بررسی اینگونه رفتار را ندارم اما برخی از رفتارها و اعمال خوب و درستی که اتفاق می افتد در دل خود یک نوع استرس و تشویش را درون مردم بوجود می اورد.به گونه ای که گویا اگر بخشی از انها به بعد از لحظه سال تحویل منتقل شود اتفاق بسیار مهمی خواهد افتاد!
این مساله را تقریبا همه ما تجربه کرده ایم.به عنوان نمونه خانه تکانی را می شود نام برد که در عین مثبت بودن ،برای خانم هاهمراه استرس است.
از زاویه ای دیگر به لحظه تحویل سال نگاه کنیم:
لحظه ای و ثانیه ای که با قبل و بعدش واقعا تفاوتی ندارد.اما انچنان در نزد عموم مردم مهم است که برایش به بهترین و البته سنتی ترین شکل بر نامه ریزی می کنند.
مشهد مقدس لحظه تحویل سال را ببینید:دستها به اسمان و به سوی حرم مطهر بلند است و مردم با فریاد و التجائ خاصی حوائج خود را می طلبند.
واقعا این لحظه چه اتفاقی می افتد که قبل و بعدش نمی افتد؟بحث من همین جا متمرکز می شود:
اینکه برای این رویداد و اتفاق سالانه که به این میزان درعمق جان اعتقادات مردم جای دارد، چقدر برنامه داریم؟ چقدر می دانیم که چه باید بکنیم؟ و اینکه چقدر به داشته ها عمل می کنیم؟
برنامه ریزان و مدیران ارشد فرهنگی جامعه از این لحظه که خود یک فرصت بزرگ فرهنگی است چقدر استفاده می کنند؟
اتفاقی که تقریباً فراگیرترین فرصت فرهنگی است. به گونه ای که تمام اقشار مردم با سطح اعتقادات فرهنگی، دینی ، سیاسی و اجتماعی متفاوت را در بر می گیرد. و این البته به داخل مرزهای ایران محدود نمی شود.ایرانیان در هر جای دنیا که باشند این مسئله برایشان مهم، قابل احترام و بعضاً لازم الاجراست.
جدای از لحظه تحویل سال که به نظر من وزن بسیار سنگینی در سبد فرهنگی دارد، فرصت تعطیلات نوروز هم خود وزن مهمی در این فرصت فرهنگی است.
ساده ترین بُعد مساله، تعطیلات متوالی و پشت سرهم است که انبوهی از دقایق و ساعات بدون برنامه را برای مردم بوجود می آورد(مردمی که کمترین آموزش را در امر برنامه ریزی برای فرصت هایشان دیده اند).
متولیان امر در این میان سالهاست که مساله را رها کرده اند و خود نیز الحمدالله در قاطبه مردم هستند!
و اقعا جای سوال است و فکر…
سیزده روز تعطیلات پشت سر هم ،312 ساعت بیکار بودن!
این یعنی بهترین زمان برای اجرای یک برنامه جامع و خوب فرهنگی اجتماعی، یعنی مردم نشسته اند تا متولیان آنچه باید بگویند و ارائه دهند(البته هنرمندانه، خلاقانه و هوشمندانه) و مردم عمل کنند...
(به غیر از رهبری ملت که سالها این مسیر را با نامگذاری سال جهت دهی و پیگیری می کنند اکثر آقایان الحمدالله در امر برنامه ریزی مثل سایر مردم عید را فرصتی برای فیلم دیدن و خوابیدن می دانند). بررسی این مساله مجالی دیگر می خواهد.
این 13 روز می تواند فرصتی باشد برای اجرای برنامه ها و جشنهای بزرگ فرهنگی، اجتماعی که در دل آن آداب دینی و ملی را باز تعریف کرد. روزنامه ها تعطیل، جشن ها تعطیل، کنسرت ها تعطیل، مدارس و دانشگاهها تعطیل، همه و همه تعطیل اند تا تلویزیون (علیه السلام!) با خیال راحت میدان داری کند و هر چه می خواهد بگوید و ملت را میخکوب کند و فرهنگ را بدون آن که خودش بداند به...ببرد.
از سوئی دیگر 13 روز تعطیلات ضربه سنگینی را به جامعه وارد می کند. به نظر می رسد باید آسیب شناسی شود که آسیب های این تعطیلات بیشتر است یا منافع آن.
البته منظور همه تعطیلات نیست.شاید 5روز یا یک هفته تعطیلی در دو نوبت سال(بهار و تابستان) امری بسیار لازم و منطقی است اما این 13 روز پشت سر هم عملاً تقریباً یکماه همه چیز را تعطیل و در حالت بلاتکلیفی قرارمی دهد.
افسردگی بعد از تعطیلات هم مقوله ای است که خیلی ها به آن دچار می شود و زمانی را از همه می گیرد تا افراد به حالت اولیه خود بر گردند.
اما خود ما هم در این مساله بیش از گذشته باید دقت کنیم:
برنامه داشتن برای لحظه تحویل سال وبرای مجموعه تعطیلات عید نوروزمساله ای است که هر فرد در هر خانواده می تواند به آن بپردازد.
باز اینجا قصد ندارم نقد هایی که برعملکردمان در این بخش هست را بازگو کنم اما طرح چند پیشنهاد می تواند مسیر را برایمان روشن نماید:
-عید نوروز فرصتی است مناسب برای شروع کردن کارهایی که در طول سال همت انجام آن نبوده است.
گرچه در تعطیلات نوعی کرختی و سستی در افراد هست اما اگر از قبل برنامه ای باشد شروع کردن ها بسیار مناسب است. برنامه های ورزشی شخصی که امروزه به امری لازم و واجب برای هر فردی در جامعه تبدیل شده است از این جمله است.
- تعریف و شروع اجرای تعهدات شخصی در زمینه های مختلف.
برای مثال قولها و تعهدات اخلاقی شخصی :
شروع عمل کردن به فضائل اخلاقی مثل نماز اول وقت/ کمتر صحبت کردن/ خوشرو بودن/ کمک کردن به دیگران و یا عمل نکردن به رذائل اخلاقی و …
- آغاز پرداختن به سیرهای مطالعاتی مختلف که امروزه کمتر به این سنت و رسم پرداخته می شود.
اینکه هر فردی برای خودش یک دوره از کتابهای مشخص در موضوعات مشخص را پس از مشورت و تحقیق تعیین نموده و هر روز ساعتی را به مطالعه بپردازد.
- شروع جلسات خانوادگی که امروزه کمتر به آن پرداخته می شود.
این جلسات ماهانه یا هفتگی می تواند در قالب جلسات میهمانی، دیدوبازدید و یا در قالب جلسات مذهبی طراحی و اجرا شود.
- برنامه داشتن برای نو شدن
عوض کردن بعضی از ظواهر خانه و زندگی که می تواند در قالب هدیه دادن لوازم استفاده شده به نیازمندان زیبا تر شود.
تغییر و نو کردن برخی اخلاقیات و روحیات شخصی و …
- برنامه ریزی برای یک سال خانواده اینکه چه کارهای بزرگ و مهمی را باید تک تک افراد خانواده انجام دهند تا نسبت به سال قبل رشد داشته باشند. عرصه های این برنامه ریزی هم مختلف است.
- برنامه ریزی برای بر گزاری جلسات دیدوبازدید عید نوروز
عمل کردن به برخی آداب خوب میهمانی رفتن مثل اطلاع دادن و هماهنگی قبل از عزیمت کردن/ رعایت آداب بزرگترها در پیشقدم شدن در دیدن آنها/ برنامه ریزی برای موضوعات سخنانی که در جلسات عید نوروز طرح می شود(با توجه به حجم زیاد مهمانی ها و دوری از سخنان تکراری و ملال آورو…)
- نامگذاری سال برای خودمان یا خانواده خودمان
اضافه کردن برخی آداب و رسوم اجتماعی و فرد در هر سال که می تواند با پشتیبانی و کمک رسانه تحکیم شود. برای مثال هدیه دادن کتاب و اقلام فرهنگی در عید نوروز به جای پول نو/ هدیه دادن های سالانه نوروزی برای ایتام و بیماران خاص و یا مستمندان/ کم کردن زباله های خانه در هر سال ! و…
همه اینها ما را به آنجا می رساند که لازم است در ابعاد مختلف، فرهنگ عید نوروز تحقیق و بازنگری شود و این زمان و این فرصت را به نقطه طلایی هر ساله در فرهنگ جامعه تبدیل نمود.
محقق شدن این مساله البته فرهنگ سازی می خواهد و باید پیش از هر اقدام خاص و ضربتی و یکسویه از سوی مسئولان، با تبلیغات درست ودقیق و حساب شده لزوم پرداختن به آن برای مردم مشخص شود.
والسلام علی عبادالله الصالحین
پاورقی
1.تلویزیون امروز چه بخواهیم، چه نخواهیم مؤثرترین نقش را در فرهنگ سازی عید نوروز بازی می کند.
چه خودش برنامه سازی کند و تولید کند و چه منعکس کننده دیگر برنامه های فرهنگی جامعه باشد.
سهم تلویزیون درهندسه فرهنگی جامعه بسیاربالاترازاندازه استاندارد است. البته اگر متولیان این را بدانند ازهمین مساله هم می توانند استفاده درست بکنند. تلویزیون با توجه به دانشگاه ملی بودنش می تواند درراستای نقش فرهنگی اش به مواردی دیگر نیز بپردازد .چند پیشنهاد برای تلویزیون پیش از آنکه مردم از فیلم دیدن حالشان بد شود!(چیزی که احتمالاً در آینده ای نزدیک شاهد آن خواهیم بود).
-ارائه و نمایش دوره های آموزشی در زمینه های مختلف هنری مثل شعر و داستان
- نمایش دوره های آموزشی در موضوع اخلاق و آداب اجتماعی
- دوره ها و سیرهای مطالعاتی با مو ضوعات مختلف
- دوره های آموزش علوم انسانی مورد نیاز جامعه
- آموزش مهارتهای زندگی
این دوره ها به گونه ای باید باشد که هرفرد پس از یکدوره سیزده روزه بتواند در حد قابل قبولی در دوره ای که آموزش دیده صاحب مهارت شود.
2.از عید چه می خواهیم؟چه انتظاری داریم؟
فعلا که عید از ما خیلی چیزها طلب می کند…وقت…پول…تعطیلی ...
به امید روزی که عید پاسخگوی نیازهای ما باشد.
سلام با این که وقت وب گردی ندارم ، ولی موضوع و نظرات دوستان راجع به موضوع جالبه که این همه دغدغه هست
نام:خیلی آشنای معروف!! | شنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۸۹ | ۱۲:۰۲:۲۹سلام آق وحید. با ما دوس باش. بیا تو وبلاگ تخصصی تشکیلات و نظزتو بگو. یا حق جواد جلوانی
نام:باشگاه تشکیلات | چهارشنبه ۱ ارديبهشت ۱۳۸۹ | ۱۹:۰۵:۲۷دوستان و عزیزان من در وب سایت بهانه ها "سلام" و البته اگر کافی نیست "و علیکم" 1. وقتی صدا و سیما هنوز نمیتونه یه برنامه درست و مطلوب برای گروه سنی الف ارائه بده چه انتظاری برای گروههای دیگر حروف الفبا دارید :) 2. و اما در مورد خودمون و استفاده شخصی : از این نظر من فکر می کنم هر فرد برای خودش کار میکنه و خود من و اکثر دوستانم از این فرصت برای رشد استفاده می کنیم . 3. من فکر میکنم نیروی پتانسیل (مراجعه به فیزیک دوران راهنمایی) افراد کشور ما بسیار بالا تر از این چیزی هست که مثلا در صدا و سیمای امروزی و یا هر بخشی در کشور استفاده میشه ، نمونش برخی دوستان بنده که در شبکه Dubai One یکی از موفقترین و پر بیننده ترین شبکه های آسیایی فعالیت می کنند و از خداشونه که همین فعالیت رو در صدا و سیمای خودمون داشته باشن ولی متاسفانه مسئولین ما روند دیگری در پیش دارند و برای مثال این روند به این صورت هستش که باید یک شبکه ای مانند بی بی سی فارسی زده بشه ، بعد کلی تماشگر به خاطر نو بودن شیوه رسانه ایش جمع کنه ، حالا که جواب داد نوبت مسئولین هست که یه کپی برابر اصل درست کنن ، در کل تا زمانی که چنین دیدی بر جامعه مسئولین ما حاکمه تلاش شباهت زیادی به کوبیدن آب در همونگ دارد ، البته این دید تقریبا نهادینه همه شده ، برای مثال کتاب غربی ترجه شده اگر افتضاح هم باشد پر فروش تر از نمونه ناب بومیش خواهد بود ، البته زیاد هم سخت نگیرید و نا امید نباشید : به قول یکی از بزرگان معاصر شما چی رو با چی مقایسه میکنید ، اگر دقت کنید متوجه میشوید آنها در سال 2010 هستند و ما تازه 1389 ، با این اوصاف ، ما عقب که نیستیم هیچ جلو هم هستیم آقا :)
نام:علیرضای معروف :) | يكشنبه ۲۹ فروردين ۱۳۸۹ | ۰:۰۰:۲۹با سلام. مشتلقانه منتظر متن های بعدی تون هستم. موفق باشید
نام:کیمیا | شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۸۹ | ۶:۰۷:۵۶سلام واقعيت اين است كه اكثر مردم حوصله ديدن برنامه هاي آموزشي آن هم در ايام تعطيلي را ندارند بيشتر مي خواهند فيلم ببينند موسيقي گوش كنند ودر كنار خانواده تفريح كنند.از آمار ونظرسنجي ها هم مي توان به اين مسئله رسيد.نگاه كنيد به وضعيت مخاطب در شبكه هاي آموزش وچهارومقايسه كنيد آن را با ديگر برنامه هاي تلويزيون ؛ازمردمي كه ده بار اخراجيها را مي بينند وهر بار از عمق وجود حظ مي برند چه انتظاري هست.قصد توهين ندارم اما بر اين باورم كه ابتدا بايد مخاطب را براي تلويزيون ديدن تربيت كرد وبعد به فكر آموزش بود.
نام:ابوذر | شنبه ۲۱ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۱:۳۹:۲۷سلام بر اقای ملتجی مطلبتون را خواندم و استفاده کردم.بیشتر موارد متوجه صدا وسیما بود و البته بخشی هم فرد فرد جامعه یعنی خودمان. بخش اول را باید به دوستان تلویزیون منتقل کرد گرچه انها هم مسایل و دلایل و کارشناسیهای خود را دارند و حداقل بنده در جلسات متعدد شاهد این زحمات بوده ام. در مورد افراد هم همین سایت شما و فعالیتهای از این دست موثر هستند و به مرور فرهنگمان رشد خواهد کرد.امیدوارم موفق باشید و این حرکتتان را ادامه دهید.
نام:موسوی | جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۲:۰۲:۱۷سلام ممنون از توجه دوستان به نظر می رسه وجود بعضی از ضوابط برای پیامها و نظرات ارسالی خوانندگان و دوستان امری مفید و مطلوبه و در فضای مجازی عرف رایج. برای پربار تر شدن این فضا سعی می کنم در اینده این کار را انجام بدم. ضمنا نقد کردن مطالب اگر با اصول حرفه ای و دینی باشه خوبه ولی لازمه که بر مبنای واقعیت باشه یعنی برداشت درست از مطلب نه چیزی که خود فرد مورد نظرش هست.البته مطلب مورد نظر خودش را هم میتونه به نام خودش منتشر کنه....انشا الله این روند میشه یه کار فرهنگی خوب و سازنده به مدد شما دوست عزیز
نام:وحید ملتجی | جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۱:۵۵:۴۰اینکه گفتین باید برای لحظه تحویل سال برنامه داشت یعنی چی؟مردم باید چیکار کنن؟
نام:سعادت | جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۱:۴۶:۳۵مینشینیم تا به روز شه.
نام: | جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۶:۱۶:۵۰سلام جناب آقای هاشمی بابیانی جذاب دست به مغالطه ای نه چندان فنی زدید آیا برای کشور جهان سومی ای مثل ایران که داعیه جهان شمولی آن گوش جهان وجهانیان را سخت آزرده 13روز که چه عرض کنم به بهانه های مختلف حدود یک ماه از 12ماه سال را در تعطیلی سپری میکند اگر در اروپا در سال یک هفته تعطیلی دارند برای ایران یک لحظه تعطیلی هم جایز شمرده نمیشود زیرا که برای پر کردن این به حال خود بودن ها!غرب ترمزی برای رسیدن ما نمی کند و اگر ما و این انسانهای خالص ومتدین!به حال وضعیت کشور فکری نکنیم مطمین باشید غرب به حال ما فکری میکند و ما را هر روز در مرداب عقب ماندگی پایین تر میکشد.آقای هاشمی خواهشا ایران را با کشورهای همسایه اش قیاس نکنید و آن را از درون نبینید گاهی هم نیم نگاهی از بالا بیندازید.با درود
نام:ح جلالی | جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۱:۵۴:۳۹سلام /با تشکر از طرح موضوع برنامه ریزی در زندگی به خصوص در ایام تعطیلات به ویژه در تعطیلات نوروز/پاراگراف آخر /راهکار فرهنگ سازی/که زمان هم میبره/ با همسو و هم جهت شدن همه فرهنگ سازان جامعه/محقق میشه
نام:خیلی آشنا | پنجشنبه ۱۹ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۰:۵۳:۰۴1-خدا را شاكريم كه متوليان فرهنگي ما همچنان با قدرت و دقت خاص خود به دنبال ارتقا سطوح مختلف فرهنگي در سطح جامعه هستند؛ خدا قوت؛ 2-چرا انقدر سياه نمايي كنيم . اين همه مسئول و مدير فرهنگي خوب؛ اين همه انسانهاي متدين و خالص كه واقعا از جون و دل براي فرهنگ مردم شب و روز كار مي كنند. واقعا بايد به دستشون بوسه زد . اصلا فكر نكنيد فيش هاي آخر ماه و احكام صادره و ... اهميت داره؛ يا اگه خداي ناكرده صفر هاي فيش كم و زياد بشه تاثيري مي ذاره. بايد عينك ها رو عوض كنيم و زاويه ديد رو تغيير بديم . چرا همش نيمه خالي ليوان رو مي بينيم . مثلا همين صدا و سيما. واقعا ببينيد اين همه فيلم خوب مي سازه و پخش مي كنه مثل فيلم هاي نوروزي . 13 روز بخشي از اوقات فراقت رو پر مي كنه و تازه يه حرفي برا گفتن داره و كلي چيز ياد ميده. قبول نداريد...؟ پيام هاي تشكر و تبريك و جلسه هاي مختلف و ضيافت هاي سپاس زحمت رو ببينيد كه براي هم دور ميگيرند و مي فرستند. اين همه تبليغ خدمت خالصانه صدا وسيما، اين همه امار نظر سنجي و غيره. خوب چرا شما اين ها رو نمي پذيريد؟ مگر نمي بينيد همه از مسئول و غير مسئول از عملكرد خوب صدا و سيما راضيند يا حداقل ناراضي نيستند(اگه ناراضي بودند كه يه چيزي مي گفتند) حالابده 13 روز هم به حال خودمون باشيم ؟!! در طول سال انقدر براي فرهنگ تلاش كردند حالا 13 روز تعطيل باشه. چي ميشه؟ در عرصه فرهنگ خدا را شكر همه دارند داد مي زنند و كباده فعاليت فرهنگي براي رضاي خدا همه جور مي كشند.اصلا هم پولي و انگيزه هاي مالي وسط نبوده و نيست( خداي نكرده برداشت سو نكنيد) فقط رضاي حضرت حق نياز به مصداق و مثال هم نداره همه مي دونيم . همه چيز خوبه و همه جا امن و امانه . يا حق
نام:محمد هاشمي | پنجشنبه ۱۹ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۰:۱۸:۴۸سلام جناب سید میلاد1-بحث به اینجا کشیده شد که متولیان امر (البته نه همه)که رهبری هم قاعدتا از این جرگه اند به مردم پیوسته اند و در منجلاب غفلت غوطه ورند و رهبری برای حل این مشکل دست به چنین اقدامی(نامگذاری)زده اندآیا این مطلب موید حرف شما مبنی بر بیکاری همه غیر از رهبری است؟2-زبان به به وچه چه بی مورد را حدود چندین سال است که بریده ام!3-(در مقام دفاع از کسی بر نیایم!!!)چشم ولی چرا؟ راستی تا به حال به این نکته فکر کرده اید که رهبری در سالهای نخستین نامگذاری از اسامی معصومین مثل امام علی(ع)"پیامبر اعظم(ص)استفاده میکردند ولی اکنون از اصلاح الگوی مصرف وهمت مضاعف استفاده میکنند.آیا در ابتدا هم جنبه جهت دهی مد نظر بود یا بعده ها به این نتیجه رسیده اند؟
نام:ح جلالی | چهارشنبه ۱۸ فروردين ۱۳۸۹ | ۱:۳۲:۳۹خطاب به ح جلالی: فکر نمیکنین که به جای به به و چه چه میشه نقد هم کرد شاید شما مطلب رو از اول تا آخرش نگاه کنین متوجه میشین که گفته میشه: همه به غیر از رهبری بیکارند ، حالا که همه بیکارند میشه یه سری از کار ها رو پیشنهاد داد...... لطفا در مقام دفاع از کسی بر نیایید آقای جلالی آقا وحید مطلب خوبیه ولی اون مشکلی که گفتم در نظر قبلی، دید من رو تحت الشعاع قرار داده////تشکر البته فکر کنم این کامنت سانسور یا حذف بشه
نام:سید میلاد | سه شنبه ۱۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۴:۴۰:۱۸سلام ممنون از نظرتون.فکر نمی کنید دیگرانی هستند که بیکار نمی ایستند و به حرف ما هم گوش نمی کنند؟
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۰:۰۰:۰۴پیشنهاد شما که می گید رسم بسازیم همون فرهنگ سازیه که البته کار سختیه و کارشناسای خودشو می خواد.فکر نمی کنید بهتره که کسی به جایی دست نزنه تا مردم همون کارای سنتی خودشونو انجام بدن که اقلا میدونیم یه ریشه فرهنگی هم داره؟
نام:کاظم زاده | يكشنبه ۱۵ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۴:۵۳:۱۳سلام ممنون از پیشنهادتون.باید این کار عملی بشه،به لحاظ فنی هنوز مقدور نیست ولی پیگیرم موفق باشید
نام:وحید ملتجی | يكشنبه ۱۵ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۴:۴۹:۴۷سلام. سایت خیلی جذابی دارین اما پیشنهاد من اینه که هر سوال و جواب داده شده بوسیله یه خط از هم جدا بشه تا نظم این بخش بهتر بشه. آخه ترافیک این بخش خیلی زیاده.
نام:جواد زاده | شنبه ۱۴ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۳:۴۳:۵۸سلام ممنون قطعا این تعاملات باعث رونق و کاربردی تر شدن سایت می شه. ما منتظر موضوع و مطالب جدیدتون هستیم.موفق و در پناه حق باشید.
نام:کیمیا | شنبه ۱۴ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۳:۴۰:۴۲لحظات اخر سیزده نوروزه و الان خیلی بهتر منظورتونو می فهمم که 312 ساعت بیکاری یعنی چی...اما تکلیف بقیه روزها چی میشه!اونا هم مثل برق و باد می گذرن .البته همش تقصیر تلویزیون نیست خود ما ها بی برنامه ایم و شاید بی اراده...
نام:نرگس صالحی | جمعه ۱۳ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۳:۲۳:۴۰وحید خان اگه شما هم مثل خیلی ها به مصلحت اندیشی افتادین و بنا ندارین بدون سانسور سایت بهانه ها مدیریت کنین لااقل جواب نقد مخاطبینتون را به ایمیل شخصی شون بفرستین(توی بهانه ها آدم به یاد اخبار تلویزیون و برنامه های سیاسی دیگش میافته سانسور سانسور سانسور)
نام:سپهر | چهارشنبه ۱۱ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۱:۳۴:۲۹خیلی خوبه که به جای پول، کتاب و دیگر محصولات فرهنگی هدیه داده بشه .حتی برای بجه ها هم میشه اسباب بازیهای ارزان قیمت و فکری تهیه کرد
نام:س.علم داری | چهارشنبه ۱۱ فروردين ۱۳۸۹ | ۱:۴۹:۰۰سلام ممنون. پیشنهادی برای تیتر دارین؟
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۸:۰۶:۵۱مطلبتون خیلی خوب و قابل تامل بود و حتما باید عمل بشه ولی فکر نمی کنید عنوانش تنده؟
نام:رسا | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۸:۰۵:۴۷تلویزیون چرا تا حالا چنین دوره هایی را برگزار نکرده؟البته یی کارایی بوده ولی منظم و دقیق و با برنامه نبوده
نام:محلاتی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۸:۰۳:۴۶سلام در پاسخ حسین طهماسبی:خیلی خوبه که حداقل موضوع مطرح شده بین افراد لزوم تامل و تفکر را یاداور بشه ممنون
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۸:۰۱:۱۳سلام فکر کنم مطلب را درست گرفتین ونکاتی که گفتید باید به مطلب من اضافه بشه ممنون
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۷:۵۷:۲۹سلام خطاب به سید میلاد:موضوعی مطرح شده و اشکالات آن مطرح و راه حل های پیشنهادی ارایه شده است کلی گویی و یک سویه نگریستن را به ما نشان دهید 2(...به غیر از رهبری)نگاهتان را اصلاح کنید حرف این نبود> از جهت دهی با نامگذاری سال چنین برداشتی انتظار نمی رود به نظر شما آن قدر که تلویزیون دیدن و مسافرت رفتن عمومیت دارد جهت دهی اوقات فراغت و برنامه ریزی برای 13 روز رکود علمی(تعطیلی مراکز علمی)و چندین روز رکود اقتصادی آن هم برای چنین کشوری عمومیت دارد!
نام:ح جلالی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۶:۲۸:۴۰سلام آقا وحید. پیشنهادات خوبی بود. ا زنامگذاری سال برای خود و خانواده ها هم خوشم اومد.به هر حال حتی صرف مطرح کردن این موضوع هم ارزش زیادی داره چون حداقل آدم رو به فکر کردن وادار میکنه.
نام:حسین طهماسبی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۴:۳۸:۳۳سلام خوشحالم از اینکه موفق شدین.به بقیه دوستان هم پیشنهاد بدین
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۱۸:۴۳سلام پیشنهادات خوبیه خود من دیشب توی مهمونی طرح کردم و قرار شد مهمونیها دوره ای ماهانه بشه و به جای سالی یکبار ماهانه اقوام همدیگه را ببینن
نام:مریم کمالی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۱۶:۴۱سلام سال نو بر شما هم مبارک اینکه تا حالا پاسخی به پیامها داده نمی شد دلیلش خدای ناکرده بی توجهی نبوده،بلکه اماده نبودن بخش فنی سایت بوده،امیدوارم به زودی این مساله حل بشه تا تعاملات بهتر بشه.....در پاسخ به کیمیا و دیگر دوستان
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۱۳:۱۶سلام برای فر هنگ سازی باید مساله را گفت تا به خواست عموم تبدیل بشود.بعد از ان باید از مسولین امر انتظار داشت.البته صحبت به همین مقدار خلاصه نمی شود... ممنون از پیامتون
نام:وحید ملتجی | سه شنبه ۱۰ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۰۶:۳۶ممنون ازشماکه حداقل بهانه ای میشویدکه ادم بتواندحرفش رایکجایی بزندما که دراین مدت تعطیلات لذتی نبردیم خیلی هم سعی کردیم غیرازمسافرت برای خودبرنامه ای بریزیم ولی به لطف مسئولین همه جای مملکت تعطیل است به جز...انشاءا...بهانه ی شمابهانه ای شود تامسئولین مدعی فرهنگی به فکری بیفتند.یاعلی
نام:احمدرضاخاکسار | دوشنبه ۹ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۰:۴۱:۳۹سلام. سال نو مبارک. بازم خدارو شکر اسمتون اینبار بین باقی اسامی دیده شد.ممنون که اینبار تنها سوال کننده و منتقد نبودید اگه این ارتباط دو طرفه باشه خیلی بهتره
نام:کیمیا | دوشنبه ۹ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۲۱:۳۶سلام. لطفا آمار بازدید کنندگان از سایت را نمایش دهید. با تشکر
نام: | شنبه ۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۴:۰۲:۲۸سلام . صحبت های شما مطالبی بود که اکثر مردم آن را حس کرده اند و میکنند اما....؟!
نام:مشدباس | شنبه ۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۲۰:۲۲سلام . صحبت های شما مطالبی بود که اکثر مردم آن را حس کرده اند و میکنند اما....؟!
نام:مشدباس | شنبه ۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۳:۱۹:۳۴اینکه شما همه و همه چیز رو کلی و یک سویه نگاه میکنین خیلی بده/ یعنی همه تو خونه ها فیلم میبینن و خوابیدن و تخمه میشکنن به غیر از رهبری/ خیلی ها هم هستن که وقتی برای دید و بازدید ندارن و ....... لطفا بعد از این همه تجربه.....
نام:سید میلاد | شنبه ۷ فروردين ۱۳۸۹ | ۱:۱۱:۳۴با سلام فکر می کنم متولیان فرهنگی پیش از این هم چنین دغدغه ای داشته اند ولی این که چرا هنوز در حد حرفهاست را نمی دانم خواهشا شما که تا این قسمت را پیش آمده اید ادامه آن را به دیگران محول نکنید و ادامه سخنان را به آینده یا آیندگان وا نگذارید با تشکر از تفکرتون!
نام:حسین جلالی | جمعه ۶ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۳:۲۷:۰۴سلام ممنون ،خوشحال میشم بیشتر از نظراتتون بدونم
نام:وحید ملتجی | جمعه ۶ فروردين ۱۳۸۹ | ۲۰:۴۲:۳۱سلام خدا قوت کار خوبیه / انرژی گرفتم یا علی
نام:سعید نصر | جمعه ۶ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۵:۱۲:۳۷آقا وحید سلام به دعوت شما بهانه های انتخابیتون را زیر و رو کردم هم مطالب شما و هم نوشته های دوستانتون جالب بود به امید بهتر شدن
نام:احسان | جمعه ۶ فروردين ۱۳۸۹ | ۰:۴۷:۵۱سلام خیلی خوب و درست بود اما خیلی حرفهای دیگری هم هست
نام:علی محمد | پنجشنبه ۵ فروردين ۱۳۸۹ | ۱۹:۵۶:۴۱سلام هر فرد باتوجه به اخلاقيات خود وارد يكي از اين محيط ها مي شود كه گاهي باعث نابودي هر فرد مي شود . اين گونه افرادي كه از محيط هاي سالم وكم خطر استفاده مي كنند مانند خانواده _ هيات هاي مذهبي و....استفاده ميكنند در جامعه ارزش و شخصيت بهتري نسبت به بقيه ي افراد ديگر دارند . اما متاسفانه درد جامعه امروزي: دوري از حقايق و دل بستن به مسا%
نام:raul gonzales | پنجشنبه ۸ بهمن ۱۳۸۸ | ۱۹:۵۰:۰۷