هیأت های مذهبی به دلیل قداست، قدمت و تأثیر فراوان ، در هر دوره ای از تاریخ ، با حساسیت های مختلفی رو به رو بوده اند . اصلاً وجود همین حساسیت ها باعث شده تا در هر زمانی مردم در داخل کشور یا حتی دشمنان بیگانه بتوانند برنامه ریزی هایشان را به سمت آن معطوف کنند . از این رو توجه به ساختار هیأت ها و چگونگی اجرای برنامه های فرهنگی در آنها می تواند اهمیت زیادی داشته باشد...
سلام خلق الله
هیأت های مذهبی به دلیل قداست، قدمت و تأثیر فراوان ، در هر دوره ای از تاریخ ، با حساسیت های مختلفی رو به رو بوده اند . اصلاً وجود همین حساسیت ها باعث شده تا در هر زمانی مردم در داخل کشور یا حتی دشمنان بیگانه بتوانند برنامه ریزی هایشان را به سمت آن معطوف کنند . از این رو توجه به ساختار هیأت ها و چگونگی اجرای برنامه های فرهنگی در آنها می تواند اهمیت زیادی داشته باشد.
همان طوری که از فرمایشات مقام معظم رهبری نیز بر می آید تأثیرگذارترین شیوه برای اجرا و عرضه فعالیتهای فرهنگی همین هیأت های مذهبی هستند. برگزاری هیأت ها با حس همدلی و مشارکت مردمی ، از لحاظ تاریخی، حسادت بسیاری از کشورهای همسایه را برانگیخته است. داشتن مرکزی این چنین برای ابراز اتحاد و هم صدایی ، آرزویی است که سایر حکومت ها با صرف هزینه های بالا هم نتوانسته اند به آن دست پیدا کنند.
***
درست است که هیأت ها به خاطر هدف والا و کارکردهایی که دارند، کمتر دچار آسیب های جدی می شوند، اما این گونه تشکل های مردمی هم مانند هر ساختار فرهنگی دیگری اگر بدون نظارت رها شوند، می توانند در مدت کوتاهی راه انحراف را در پیش گیرند.
بدین ترتیب ، نظارت بر روی فعالیت ها و نحوۀ عملکرد هیأت های مذهبی ، مسئله ای بسیار مهم و با اهمیت است. اما اینکه چنین نظارتی از سوی کدام سازمان صورت گیرد و بر چه اساسی انجام شود ، خود موضوع بسیاری از بحث ها و نظرهاست.
به عقیده من ، نظارت بر نحوۀ عملکرد هیأت های مذهبی، تنها در صورتی که به یکی از این سه شیوه انجام شود ، می تواند اثر گذار باشد:
1- حضور افراد صالح ، با تجربه و خود ساخته در متن هیأت ها ، آنها را از ورود به افراط و تفریط دور می سازد .اصلاً بهره مند نشدن از حضور چنین افرادی باعث شده تا این روزها بسیاری از هیأت های مذهبی تازه تأسیس ما از درون تهی شده و اصالت خود را از دست بدهند.
2- نظارت اثر گذار بعدی ، نظارتی است که از سوی خود هیأت های مذهبی انجام می شود . زمانی که هیأت ها بحث نظارتی را از درون پیش بگیرند به طورحتم موفق تر خواهند بود . تجربه نشان داده است نظارت بیرونی از سوی دولت ها همواره یک نوع مقاومت و موضع گیری را از جانب نهادهای مردمی به همراه خواهد داشت.
یکی از مسائل مهمی که هیأت های مذهبی در طول تاریخ برآن تاکید کرده اند ، بحث استقلال است. هیأت های مذهبی هیچ گاه اجازه نمی دهند تا استقلال شان از سوی دولت یا هر سازمان یا ارگان وابسته به آن زیر سوال رود؛ از این رو نسبت به هر اقدام این چنینی به شدت واکنش نشان می دهند.
3- نظارت بعدی که در واقع مهمترین و اثر گذارترین نوع نظارت بر نحوۀ عملکرد هیأت های مذهبی است، به واسطه بیداری عمومی مردم صورت می گیرد . زمانی که عموم مردم نسبت به بحث دین شناخت بالایی پیدا کنند، به طور حتم در انتخاب هیأت ،سخنران و به ویژه مداح،حساسیت بیشتری نشان می دهند . البته این امر تنها زمانی محقق می شود که به فرهنگ سازی در زمینه دین بیشتر از همیشه اهمیت داده شود . زمانی که ذائقه عمومی مردم در زمینه مسائل دینی بالاتر رود، هیأت های مذهبی برای جذب آنها به سمت خود مجبور می شوند بیشتر تلاش کنند و در نتیجه روز به روز از افراط و تفریط دور می شوند.
مسئله فرهنگ سازی در زمینه دین ، امر مهمی است که بدون حمایت های اساسی دولت، امکان پذیر نیست . ارگان هایی نظیر: سازمان تبلیغات اسلامی ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، حوزه های علمیه ، دانشگاه ها و از همه مهمتر صدا و سیما بیشتر از نهادهای دیگر می توانند در ساختن چنین فرهنگی سهیم باشند.
***
یکی از فعالیت های مهم دولت پیرامون وضعیت هیأت های مذهبی در سال های اخیر ، بحث حمایت های مالی از آنهاست . هر سال در آستانه آغاز ماه های محرم و صفر بودجه ای در اختیار هیأت های مذهبی قرار می گیرد تا توسط آن بتوانند وسایل مورد نیازشان را تأمین کنند . این گونه حمایت ها در کنار اینکه می توانند مفید باشند و در واقع نوعی تشویق برای هیأت ها به شمار روند،در بسیار ی مواقع آسیب زا شوند!
چنین حمایت هایی از سوی دولت باعث می شود تا در هرگوشه و کناری ، پرچم یک هیأت مذهبی بالا رود و گروهی از جوانان بی تجربه نیز تنها برای غلبه بر شور و احساسات آنی به آنها گرویده شوند و در نهایت به آسیب های فراوان در حوزه دین دامن بزنند.
***
خلق نمادهای غیر واقعی درباره عاشورا،مفقود ماندن اهداف اساسی اسلام ،ایجاد تشتت آرا میان مردم به واسطه ارایه سخنرانی ها و مداحی های مختلف و بدون پایه و اساس و آسیب هایی از این قبیل ، نتیجه تکیه بر حمایت های مالی دولت از این هیأت هاست.
البته منکر این نیستم که حمایت از هیأت های مذهبی دست اول و آنهایی که نقش پر رنگی دارند، می تواند موثر باشد و به گسترده شدن فعالیت های مذهبی بیانجامد ، اما معتقدم اگر دستگاه های دولتی تنها بخشی از بودجه صرف شده برای این گونه حمایت ها را وارد فرهنگ سازی عمومی در عرصه دین کنند، بهتر می توانند هیأت های مذهبی را در رسیدن به اهداف والایشان یاری برسانند.
(آنچه خواندید مصاحبه ای بود که پیش از این در ماهنامه وزین خیمه درج شده و پایگاه اینترنتی حوزه نیز در تابستان 1387 منتشر نمود.)
سلام آقای ملتجی من با نظارت موافقم اما نه دولتی،بلکه دولت باید ازطریق منابع وامکاناتی که دارد سطح فرهنگی ومعرفت دینی جامعه را با طرحهای متنوع ارتقا دهد. اما وجود افراد باسواد دیندار ومتشرع را درهیئت ضروری میبینم . وجودچند نفر را در هیئت لازم میبینم:1_روحانی(باسواد وطی طریق کرده )2_یک رزمنده (کسی که جنگ را درک کرده باشد درحد فرمانده گردان یا گروهان وهمان روحیات قبل را بعلاوه آشنایی به مسائل روز را داشته باشد)3_فردبازاری متشرع 4_یک استاد دانشگاه یا دانشجو مومن ومتعهد که اگر این افراد با خصوصیات منجصری که باید داشته باشند در شورای سیاست گذاری هیئت حضورداشته باشند خود نظارتی مفید خواهد بود. معضلی که کمی افراد دلسوز را نگران کرده عدم معرفت لازم در گردانندگان بعضی هیئات است که آن را نیز بنده نظز دارم که افرادی از متعهدین بعضی از هیئات که تجربه وتعهد آنها به دور از ابراز سلیقه های شخصی محرز شده انجمنی یا گروهی را با هماهنگی وهمفکری مسئولین هیئات جهت ارتقای سطح کیفی وکمی هیئات نه تخریب هیئت تشکیل دهند ودر این زمینه گام بردارند. مسئله بعدی که خود هیئات باید به آن توجه کنند اصل شوروشعور درموازات یکدیگرو سبک سالاری یا مداح سالاری نباشد بلکه معرفت سالاری باشد فکر میکنم این بحث مجال زیاد و افراد کارشناسی همچون خودتان را میخواهد . یاعلی
نام:جاوید قلیزاده | يكشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۰ | ۱۸:۲۵:۳۱سلام كار دست كس ديگريست. خودتان را بسازيد تا بقيه از تهذيب نفس شما استفاده كنند. شمع اين مساله را بر همه كس روشن كرد. موفق باشيد.
نام:صادق | يكشنبه ۱۹ تير ۱۳۹۰ | ۲۱:۰۷:۲۳امیدوارم که این اتفاق بیافتد .البته به این آسانیها هم نیست و همانطور که اشاره کردید باید بدست خود اصحاب هیات طرح و اجرا شود.از سایت بسیار خوب و پر محتوای شما هم سپاسگذارم.یا حق
نام:نیلی | يكشنبه ۵ تير ۱۳۹۰ | ۱۶:۰۹:۵۶در چرخه مدیریت کیفیت انجام امور4 مرحله گردشی داریم: 1-برنامه ریزی2- اجرا3- نظارت وکنترل 4- عملی که بعد کنترل مشخص شده وباید انجام داد واین 4 مرحله دائم باید پشت سر هم انجام ومجددا مرور شود
نام:متقی | چهارشنبه ۱ تير ۱۳۹۰ | ۱۵:۴۸:۵۷با سلام- اصل نظارت بسیار موضوع لازم ومهمی است واکثر اموری که میبینیم جایی از آن نقصان دارد عدم وجود نظارت نمایان است.به نظر حقیر نظارت بر هیات دو مجرا دارد1- بیرونی(سازمانها مربوطه )2- درونی (بخشی از شورای تصمیم گیری هیئت) که هردو همانطورکه فرمودید باید شرایط وصلاحیت لازم را داشته باشند وگرنه خود چالشی برای هیئت هستند
نام:متقی | چهارشنبه ۱ تير ۱۳۹۰ | ۱۵:۴۶:۱۰هیأت یا هیئت؟
نام: | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۱:۵۰:۳۴با عرض سلام . به نظر من مهمترین سرفصل نظارت بر هیات تک تک افراد هیات هستند.که می توانند باتوجه وبا اخلاص ونیت عمل پاک خود باعث ارتقاء هیات شود به نظر من مهمترین عامل همین است. چون اگر انسان بداند زمانی که از منزل راه می افتد تا این کی به هیات میر سد برای چه _برای کی_وچه می خواهدکه قدم بر میدارد . یازهرا
نام:محمد فرشادفرد | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۱:۴۶:۴۱سلام واژه نظارت بر هیئت شاید چندان پسندیده نباشد.بالاخره هیئت مقدس است و شیوه و نوع برخورد ما با آن باید با احترام و احتیاط همراه باشد.البته من نافی وجود و بروز برخی آسیبها در هیئتهای به خصوص تازه تاسیس نیستم اما ...
نام:ط | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۱:۴۱:۱۴قطعا اگر مردم بیدار شوند و با هوشیاری و فهم بالا در هیئت ها حاضر شوند دیگر هیچ هیئتی نمی تواند سطحی و ضعیف حرکت کند و این از بهترین نوع نظارتهاست.یا علی
نام:زسیادت | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۱:۳۸:۴۵سلام آقا وحید ، مطلبتون رو خوندم، مفید بودو ارزنده ، با شما موافقم. یا علی(ع) مدد.
نام:حسین پالیزدار | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱:۱۷:۴۰سلام استفاده کردیم.موفق باشید
نام:خدامی | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱:۱۳:۱۸این بحث یک شمشیر دو لبه است یعنی هم می تواند موجب اعتلا و عزت باشد و هم موجب کج روی. اقای ملتجی مطالبتان که در کارگاه هیاتها در یزد طرح کردید بسیار مفید و علمی بود به گونه ای که از آن موقع من و دوستانم به فکر اصلاح وضعیت هیاتمان هستیم.و اگر این نکات را می دانستیم خیلی زودتر مسیر فعالیت هیات را تغییر می دادیم.از همین جهت هم می گویم که یک شمشیر دولبه است و بستگی دارد که به دست چه کسی باشد....هر کجا هستید موفق و سر افراز باسید.
نام:احمدی از استان یزد | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱:۰۹:۵۲سلام واقعا این هیات ها ظرفیت بسیار دارند و من خودم تا حالا به کارایی های هیات ها به صورت ویژه دقت نداشتم.اما برای مثال می بینم که یک مداح در هیات چقدر نفوذ و تاثیر گذاری دارد که حتی می تواند سبک عرض ارادت به معصومینمان را آنطور که خودش میخواهد تغییر دهد و مثل این بسیار است...
نام:هدایتی.کرمان | دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ | ۱:۰۵:۴۹سلام آقاوحید «مَن کانَ لِله کانَ الله لَه » عنصر «اخلاص» شاه کلید برگزاری هیئت است.
نام:علی محسنی | شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۵:۴۰:۳۱آیا در صورت حمایت نکردن دولت از هیات ها مشکلاتی ازاین بدتر به بار نخواهد آمد
نام: | پنجشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۰:۲۹:۲۵به فرموده حضرت امام هیات ها باید به صورت سنتی برگزار شود . هر کجا دولتی ها وارد شدند کار خراب شد . سه اصل اگر رعایت شود هیچ مشکلی مشکلی نخواهد بود . یک - عالم مطلع و سخنور بروز . دو - بهره گیری از مدحان باسواد و ظلال . سه - بهره گیری از افراد کار آزموده و بی ادعا...
نام:محمد طبیبی | پنجشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ | ۱:۱۷:۵۶الاعمال به النیات نیست!! (( انه الاعمال به النیات و الخواتیم )) رسول اکرم (( همانا هرعملی به نیت و سرانجامش است.)) زمانه ها و بهانه ها الم یا علم محب یا مخل مدبر یا مخرب معانق یا معاند زمانه میگردد و انسان هم عاشورا را گردان خیمه رقم زدنند اما امروز گرد این خیمه بسیارند زیر خیمه را دریابیم!! صداقت، عزت است و دروغ، ناتوانی امام حسین / بلاغه الحسین
نام:سعید بهداد | چهارشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ | ۹:۰۷:۵۹سلام اقای ملتجی بر خلاف همیشه که مطالبتان مفصل و طولانی بود و شاید در برخی موارد از حوصله بعضی از مخاطبان فراتر،اما این موضوع بسیار جا برای ادامه و شرح بیشتر دارد چراکه عمده مخاطبان سایت شما بچه های مذهبی هستند و خود شما هم از فعالان هیأتی و پیشرو هستید.بنابر این به نظر من اینگونه مباحث را بیشتر طرح و توسعه دهید.یا حق
نام:شیروانی | سه شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۳:۱۴:۵۷هیات به خودی خود آسیب ندارد اما ورود افراد غیر اهل به این عرصه کار را خراب کرده و این بحثی که شما طرح کرده اید از این منظر درست و بجاست.موفق باشید
نام:شهیر | سه شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ | ۱۳:۰۹:۳۸