با سلام بخ نظر من اينكار بد نيست اگر تيزر ها يا بنرها يا نقاشي هاي معروف مثل آثار هنري امضا نداشته باشد ارزشي ندارد امضا هويت يك اثر يا ن.شته است به نقل قول از بابراس كه ميگويد هر اثري اكضا نداشته باشيد مثل اتومبيل بي پلاك است كه غير قابل شتاسايي است . باتشكر {اين نظر شخصيه من بود}

نوشته بودید مانکن های مد ولباس~ انتظار داشتم در مودر لباس های استین کوتاه و گل منگلی بخونم~ حالا بگذریم اگه شما با این کار مخالفید پس چرا بالای سایت خودتون نوشته:by vahid moltaji.....

با سلام خدمت شما برادر بزرگوار آقا وحید ملتجی ببخشید دیر خوندم ولی منو به یاد سالهای کودکیم انداخت که دیدم یک موتور سوار اومد پرچم " السلام علیک یا ابا عبد الله" رو از رو دیوار یک خونه که روزه داشت کند و برد . شاید برای جای دیگه نیاز داشت انشاالله. ولی شاید از این دست کارها باعث شده بود که در اون زمانها پارچه ها امضا داشته باشند. اما اکنون زمانه عوض شده . فرهنگ ها هم عوض شده . فقط کافی است در ذهن داشته باشیم که اسراف اسرافه حتی به اندازه همون مقدار رنگ رو پارچه که برای نوشتن اون امضاها استفاده میشه یا به اندازه پولی که بابتش هزینه میشه .که البته حداقل میتونه داخل صندوق صدقات ریخته بشه و به دریای محبت مردم با ایمان وصل بشه و دل یتیمی رو شاد یا درد شکمش رو از گرسنگی آروم کنه ... .

آقا وحید سلام خیلی وقت بود که به سایت بهونه ها سر نزده بودم خیلی مشتاق بودم مطالب مناسبتون را مطالعه کنم و بهره ببرم ولی راستش یه کمی جاخوردم نه اینکه مطالب ضعیف باشه حس میکنم اولویت نداره به نظر میرسه فرهنگ این کشور بیماریهای بزرگتر و حاد تری داره اونا را رسیدگی کنین و به نقد بکشین

سلام آقا وحید امیدوارم بهبودی کامل پیدا کرده باشید . مطلب تان زیبا نسبتا منطقی بود . ولی بهتر بود اول بالای صفحه وب تون رو نگاه میکردین . مطلب بدون شرحی رو هم به ایمیلتون فرستادم . التماس دعا

آقاوحیدسلام ، ان شاءالله که بهترید ، ممنون از متن زیباتون خیلی بجا وقابل تأمل بود .اتفاقا نمود این بحث دربرگه سوگواری حضرت زهرا(س)رادیدم که در قسمت تاریخ اون نوشته بود"10 اردیبهشت سال90 سال جهاد اقتصادی!" بگذریم اما یک سؤال : این که گفتید پای تبلیغات همیشه پر شده از امضاهاوآرم های سازمان هاازجمله همین شرداری ،پس به نظر شما جاهایی که فعالیت فرهنگی می کنن ، همشون اسپانسر های مالی خوب دارن؟آیا مجبور نیستند برای داشتن یک حامی مالی و یا دریافت بعضی تسهیلات ازاین سازمان ها تبلیغ کننده اونها بشن؟ باز هم ممنون

salam baradar tavalodetun pishapish mobarak. enshaalah dar sayeye emame zaman salamato piruz bashid

تولدتان پیشاپیش مبارک باشه.

وحید خان عزیز سلام شمارش معکوس شروع شده و چیزی تا 13 اردیبهشت نمونده. البته با یک مهمانی خودمانی چرب موافقیم.....

با سلام. البته سنگ بزرگ علامت نزدن است. تا زمانیکه فرهنگ غنی ما در مدیریت چنین مسائل دم دست و به قول دوستمان دست چندمی قادر به مدیریت نباشد چطور می توان انتظار گامهای بزرگ تر یا به قولی معضلات دسته اول! را داشت. گاهی ما انسانها به دلیل افراط و تفریط و در نظر نگرفتن مسایلی که به دلیل تکرار و عمومی شدن جزء هنجارهای ما قرار گرفته، در ورطه ای سقوط می کنیم که ناچار به خود می گوئیم اینبار هم مثل همیشه "من نمی توانم" چرا؟ چون باز هم میگویم سنگ بزرگ علامت نزدن است.

موضوع انتخابيتان شايد که نه حتما جزء معضلات دسته چهارم و پنجم فرهنگي است.وشايد هم اصلا مشکلي نباشد.بهتره دسته اولها را در دستور کارتان قرار دهيد

اتفاقا یکی از هنرهای شما که در مطالبتون خیلی نمود داره،انتخاب تیتر و عنوان برای اونهاست.این عنوان هم خیلی با معناست البته شاید بعضی ها ارتباطشو با متن پیدا نکردن که باید به بخشهای آخر مطلب مراجعه کنن.در پشت امضاءهای کیلومتری همیشه آظدمها و فکر های کم فهم و یا مترصد فرصت هستند که این تیتر اونها به مانکن تشبیه میکننه....

تفاوت از نشان تا بی نشان است ! وه چه بیرنگ و بی نشان که منم کی ببینم مرا ، چنان که منم گفتی اسرار در میان آور کو میان اندر این میان که منم کی شود این روان من ساکن این چنین ساکن روان که منم بحر من غرقه گشت هم در خویش بوالعجب بحر بیکران که منم این جهان وان جهان مرا مطلب کین دو گم شد در آن جهان که منم وه چه بیرنگ و بی نشان که منم (مولانا)

خوب بود ولی اسمش نه .با آرزوی سلامتی وپیشاپیش تولدتان را تبریک می گوییم.

تا حالا این مسولین و کسانی که اینگونه امضاءهایشان را در تبلیغات می گذارند به این فکر کرده اند که اصلا کسی به آنها اهمیتی نمی دهد؟

این مساله را باید برای جامعه فرهنگ سازی کرد یعنی باید کارشناسان و کسانی که مسولیتی دارند یا تاثیر گذاری دارند بگویند تا عموم مردم متوجه شوند.البته یکی از مشکلات ما هم اینست که بخشی از همین جنس آدمهایی که گفتم خودشان از عوام هستند .مثلا من سراغ دارم در شهر خودمان که یک سازمانی همه بخشهای زیر مجموعه اش را ملزم کرده که باید علاوه بر اسم خود ،عنوان سازمان و حتی دستگاه بالادستی را هم در همه تبلیغاتشان درج کنند.و این یعنی حرکت به سمت عقب...!

سلام یادمه چند وقت پیش عکسی رو دیدم که خیلی متعجبم کرد. عکس خونه ای بود که ته یه کوچه قرار داشت . و گویا صاحبان اون خونه از سفر زیارتی برگشته بودن. نکته جالب این عکس این بود که از سر کوچه به طول و عرض دو دیوار کوچه تا ته کوچه و کل درب خانه پارچه نوشته های تبریک و قبولی زیارت بود. اینم یکی از مصادیق اصرافه دیگه!

با اجازه شما در فیس بوک با اسم خودتون share کردم

سلام بهتر بود تیتری بهتر برای این متن زیبا قرار می دادید. به امید بهبودی

سلام خیلی دیر مطالب شما را خواندم اما الان به خوبی مفهوم جمله "فرمانپذیر نبودن" در مورد شما را فهمیدم و دلایل نسبت دادن آن به شما را... جسارت و شجاعت شما در شکستن کلیشه ها ستودنی و باعث الگو شدن است. در پناه حق سربلند باشید... امیدوارم روزی،خیلی زود در اختتامیه ما، شما را ملاقات کنیم...

کاش اونایی که دم از فرهنگ و فرهنگ سازی می زنند به جای جبهه گیری در مقابل فرهنگ غرب یا گلایه کردن از یه سری مواردی که هیچ کمکی به فرهنگ نمی کنه فکری به حاله باز پروریه اصالت ایرانی بودنمون می کردند اون اصالتی که زمان زرتشت داشتیم اما دیگه نمیتونیم یه ذره از اونا داخل فرهنگ عربی که وارد ایران شده پیدا کنیم، آخه ماهاهم عرب شدیم دیگه!! بگذریم کی به فکر این چیزاست ، ماها همون بهتر که بشینیم و غر بزنیم که چرا این جا اینجوری شد، چرا اون این کارا کرد. مارا چه به این حرفا!! خلاصه آقا وحید ما خیلی دوستون داریم...

سلام ببين آقا وحيد مطلبي كه ميزني چه مشكلي از امام عصر حل ميكنه نه شما كه همه ما .الان اعظم مصايب قلب محزون حضرت صاحب كه از عدالت ،مردم و جهان هم مهمتره .اين مشكلات كه من وشما بهش برخورديم خيلي طئل بكشه 80 ساله عمره ما است نه به اندازه غيبت كبرا

سلام بر یار خودم . باز هم مثل همیشه استفاده کردیم. خدا شما را از ما نگیرد ،

مثال اولتان خیلی نچسبیدها! هم ماهی فروشی اش لازم است (مثلا میتواند جمعه بازار هردمبیل هم باشد)، هم صبحش (چرا بعدازظهر نه). حالا سر اینکه "در این مکان" لازم است یا نه، بین علماء اختلاف افتاد. برخی میگویند «عرضۀ ماهی تازه، هر روز صبح» میتواند ابهام برانگیز باشد: کجا؟ توسط چه کسی؟ برخی هم میگویند خواننده باید عاقل باشد. بماند! نظر به اصل محتوا، اینگونه مسائل معمولاً چرخه حیات دارند؛ اوج میگیرند، بنا به مشکلاتی (مثل همین نقد) افول میکنند، دوباره (بنا به ضروریاتی، مانند وجه تمییز و اینها) به صورت کمرنگ تر ظاهر میشوند، تب میکنند و اوج میگیرند، و دوباره از اول. سعی تان مشکور و وبلاگ نویسی تان مستدام!

سلام موفق باشید

سلام آقای ملتجی انشاالله که حالتان بهتر شده باشد.یادتان هست هشت سال قبل شما برای کارت روی سینه بچه های انتظامات مراسم محرم، واژه" پرستو" را انتخاب کردید،که متناسب با موضوع برنامه آن سال بود و متفاوت از جاهای دیگر که روی کارتی که روی سینه نصب می کنند ،می نویسند" کارت کمیته انتظامات "...نوشتید:"پرستو". من همیشه از این کار شما به نیکی یاد می کنم و برای خودم و همه دوستان هم دانشگاهی آن را به عنوان یک آموزه فرهنگی تعریف می کنم.امیدوارم همیشه موفق و پیشرو باشید

یک قرائت دیگر از مسئولیت و حفظ ریاست و میز هم این است که :بارها شنیده اید که می گویند:مقام و ریاست مثل لنگ حمام است و هر روز بر بدن کسی است...حالا به نظر شما آیا کسی که لنگ تنش است نباید آن را سفت ببندد که خدای ناکرده نیافتد و اسباب آبروریزی شود؟احتمالا این فلسفه محکم چسبیدن ریاست است!

ای کاش روزی برسد که با افتخار بتوانیم فرهنگ اسلامیمان را در شکلب آبرومند و سری افراشته به جوانان خودمان ارائه دهیم.در آن روز احتمالا خیلی ها که الان کاسه داغ تر از آش هستند،نخواهند بود!

مساله تبلیغات فرهنگی علاوه بر اینکه کلیشه ای است از سیاست زدگی و سطحی نگری متولیان امر هم رنج می برد.اینقدر که ما موضوعات و نکات ویژه و استثنایی برای تبلیغ در عرصه ملی و جهانی داریم کمتر فرهنگ و ملتی از آن برخوردار است.اما در عوض پرداخت درست و حرفه ای به این مسائل ،عمدتا در سطح مانده ایم ...حرفهای شما داغ دلمان را تازه کرد...

این خانه که میبینی گاه از من و گاه از تو؛ جاوید نمیماند خواه از من و خواه از تو! البته ربط این تک بیت رو با موضوع دقیقا نمیدونم!!!